Bonyhád – miasto na południu Węgier – ma ponad 14 000 mieszkańców, wśród których przeważają Węgrzy, ale mieszkają tu również Seklerzy oraz Niemcy. Elisabeth Long pochodzenie Seklerów tłumaczy następująco:

 - Seklerzy stanowią zbiorowość należącą do plemion madziarskich, które przybyły do Kotliny Panońskiej pod koniec IX wieku;
 - Seklerzy są osobną, pierwotnie turkijską grupą, która wędrowała razem z Madziarami, lecz ma inne pochodzenie etniczne.

Do XI wieku Seklerzy przejęli język Madziarów. W późniejszym okresie utworzyli jedną z trzech najważniejszych grup etnicznych Siedmiogrodu. Mając własną organizację wojskową i cywilną, mogli cieszyć się autonomią w ramach Korony Węgierskiej, a ich regimenty wysyłano do ochrony granic terytorium węgierskiego od wschodu i zachodu.

Jednym z powodów opuszczenia przez Seklerów ich siedmiogrodzkich siedzib była zmiana sposobu organizacji granicznej strefy seklerskiej. Nowa polityka monarchii Habsburgów zagrażała dawnym przywilejom i prawom, jakie przysługiwały Seklerom. Po tragicznych wydarzeniach we wsi Madéfalva (dziś: Siculeni) w 1764 roku, około tysiąc Seklerów, w latach 1777–1786, ruszyło na Bukowinę. W 1777 roku osiedliło się tu sto rodzin seklerskich. W latach 1784 i 1786 przybywali kolejni osadnicy (ponad dwieście rodzin). Seklerskimi wsiami na Bukowinie były: Istensegíts („Boże dopomóż nam!”, obecnie: Ţibeni), Fogadjisten („Przyjmij wolę Bożą!”, obecnie: Iacobeşti), Józseffalva (obecnie: Vornicenii Mari), Hadikfalva (Dorneşti) i Andrásfalva (Măneuţi). Według spisu ludności z 1857 roku na Bukowinie żyło 7282 Seklerów, tj., 1,6%, a w 1910 roku – 10 391 osób, tj. 1,3% ogółu ludności Bukowiny. Do XIX wieku Seklerzy tworzyli pokrewną, ale odrębną od Węgrów grupę, z własną reprezentacją szlachty w siedmiogrodzkim sejmie.

W latach 1945–1946 seklerskie rodziny znów musiały wędrować, zostały wysiedlone głównie do byłych wsi niemieckich w komitacie Tolna, gdzie do dziś żyje większość z ich potomków. Seklerzy mieszkają między innymi w: Aparhant, Bàtaszék, Bonyhád, Bonyhádvarasd, Cikó, Diósberény, Dúzs, Fesönána, Györe, Hidas, Himesháza, Högyész, Izmény, Kakasd, Kaláznó, Kisdorog, Kismányok, Kisvejke, Kéty, Lengyel, Majos, Möscény, Nagyvejke, Nagymányok, Palotabozsok, Somberek, Székelyszabar, Tabód, Tevel, Varsád, Véménd, Závod, Zomba. Społeczność Seklerów bukowińskich szacowana jest na około 35 000 osób, z których prawie 28 000 mieszka dziś na Węgrzech w blisko 38 wsiach i miejscowości.

W Bonyhád dwadzieścia lat temu powstał Krajowy Związek Seklerów Bukowińskich, który jest przede wszystkim organizatorem węgierskiej edycji Międzynarodowego Festiwalu Folklorystycznego „Bukowińskie Spotkania”. Okazało się, że Árpád Potápi, burmistrz Bonyhádu, jest przewodniczącym Krajowego Związku Bukowińskich Seklerów, a ponadto jest także posłem do parlamentu węgierskiego. W 2000 roku węgierskie miasto Bonyhád stało się – oficjalnie – czwartą areną Międzynarodowego Festiwalu Folklorystycznego „Bukowińskie Spotkania”. Nad programem artystycznym wszystkich edycji festiwalu pracował Zbigniew Kowalski, założyciel „Bukowińskich Spotkań”.

XXI Międzynarodowy Festiwal Folklorystyczny w Bonyhád miał miejsce od 6.08.- 8.08. 2010. W pierwszym dniu przyjazdu gości: Slnovrat i Mikul’anki ze Słowacji, Dziordanek z Polski oraz Sălceanci z Rumunii odbyło się spotkanie kierowników zespołów. Wszystkich powitał Árpád Potápi, burmistrz Bonyhádu.