projekt koła miłośników
ziemi bukowińskiej w berdiańsku na ukrainie południowo - wschodniej
pod patronatem towarzystwa

21 Międzynarodowy Festiwal Folklorystyczny „Bukowińskie Spotkania” – Jastrowie, Piła 01-06-2010

Bogactwo „Bukowińskiech Spotkań” jest znane nam już od 21 lat. Mianowicie, kiedyś 21 lat temu, odbył się pierwszy Festiwal Folklorystyczny. Czy ktoś spodziewał się, że przetrwa 21 edycji? Czy wówczas ktoś myślał, że jego edycje będą możliwe w sześciu państwach Europy? Dziś podobnych pytań jest więcej.

Warto zaznaczyć, że folklor jest pojęciem wieloznacznym, obejmujący zarówno kulturę materialną jak i duchowną. W skład szeroko pojętego leksemu wchodzą zwyczaje, obrzędy, wierzenia, tańce oraz szeroko pojęta relacja ustna przekazywana z pokolenia na pokolenie. Jako składowy komponent kultury jest zjawiskiem związanym z codziennością określonej społeczności etnicznej i regionalnej, wchodzącym w zakres wartości przekazywanych w transmisji międzypokoleniowej na zasadzie bezdyskusyjnej spuścizny po ojcach, stanowiącej elementarny składnik edukacji ludowej. Obrzędy, wierzenia, pieśni, tańce, opowiadania, legendy wytwarzały niesamowitą więź pomiędzy ludźmi, byli stabilizatorami ich życia, zmieniając się jednak od warunków istnienia, rozwoju i potrzeb – a jednocześnie wzbogacając się. Dziedziczenie kulturalne, przekazywanie owych wartości, postaw normowanych przez tradycję, jest podstawowym czynnikiem określającym przynależność narodową.

Na rozwój folkloru mają wpływ najróżniejsze elementy, wśród których wymienić należy migracje ludnościowe, napływające na Bukowinę. One właśnie uświadamiają odrębność kulturową, a jednocześnie budzą zainteresowanie własną tradycją, obrzędami i językiem. Zetknięcie się z inną grupą etniczną, kulturową, z jej obyczajowością czy strojem prowadzi w konsekwencji do wartościowych zapożyczeń do własnego zasobu, w ostatecznym wyniku do odrębności lub podobieństwa cech kulturowych.

Na Bukowinie folklor stał się bowiem zjawiskiem kulturowym, zawierającym bowiem malownicze i atrakcyjne cechy różnych kultur: ukraińskiej, rumuńskiej, polskiej, żydowskiej, niemieckiej, ormiańskiej i in. Poprzez folklor i gwarę broniono tu własną etniczną odrębność, tożsamość, prawo do istnienia, a jednocześnie przeradza się w wielką spójność bukowińską, która wynika z terytorium zamieszkania, poszanowania innych mieszkających obok nas. Pojmowanie folkloru jako symbolu etnicznej przynależności ma zatem zasadniczy wpływ na jego rozwój, na znaczenie w rodzinach. Jako symbol bukowińskiej przynależności na aktywizowanie określonych zjawisk wchodzących w jego zakres ma zatem znaczenie we wsiach i miasteczkach. Wytworzyła się tutaj specyfika obrazu folkloru, w którym mocno uwypuklono treści mówiące bezpośrednio o bukowinskości, uwypuklając przez każdą grupę etniczną i narodową te cechy, które jej najbardziej wartościowe. Dzieje folkloru splotły się z dojrzewaniem świadomości narodowej, podlegały różnym historycznym uwarunkowaniom, widocznym w tendencjach jego rozwoju, w motywacji jego pielęgnowania, w selekcji przekazywanych zjawisk, gatunków i treści.

Folklor bukowiński ukształtowany został rozwojem kulturowym wszystkich narodowości zamieszkujących w tym regionie. Członkowie wszystkich grup etnicznych zamieszkałych na Bukowinie, również tych bukowinczyków mieszkających w przeszłości maja możliwość spotkania się ze sobą w Jastrowiu, w Pile pokazując swoje zwyczaje kulturowe. Pomimo różnic językowych mają sporo wspólnych cech kulturowych: pieśni, tańce, muzyka – są to owe znamienne cechy zbliżenia, tu właśnie istnieje świadomość ich wspólnego źródła.

Folklor bukowiński prezentowany w 2010 roku w pięciu arenach: Polska, Węgrzy, Rumunia, Słowacja i Ukraina jest dowodem i przykładem na to, że w dzisiejszym zglobalizowanym świecie, jest specyficzny folklor pokazujący światowej cywilizacji regionalne wartości kulturowe.