projekt koła miłośników
ziemi bukowińskiej w berdiańsku na ukrainie południowo - wschodniej
pod patronatem towarzystwa
03.08.2010

Druga edycja „Bukowińskich Spotkań” miała odbyć się w Câmpulung Moldovenesc w Rumunii 22-25 lipca 2010. Z powodu powodzi Festiwal został przeniesiony na 27-29.08.2010.

800

 

22.06.2010

Pierwsza tegoroczna, polska edycja 21 Międzynarodowego Festiwalu Folklorystycznego „Bukowińskie Spotkania” odbyła się, od 1–6 czerwca 2010 r., tradycyjnie w Jastrowiu i Pile. Udział w niej wzięły 32 zespoły, w sumie ponad 800 osób z: Polski, Ukrainy, Rumunii, Węgier, Słowacji i Serbii. Warto zaznaczyć, że patronat honorowy nad polską częścią festiwalu objęli: Zbigniew Kosmatka - Prezydent Miasta Piły i Ryszard Sikora - Burmistrz Miasta i Gminy Jastrowie.

Tak ogromna impreza nie mogłaby się odbyć bez sponsorów, a byli nimi: Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Senat Rzeczypospolitej Polskiej, Stowarzyszenie „Wspólnota Polska”, Urząd Miasta Piły, Burmistrz Gminy i Miasta Jastrowie, Fundacja Współpracy Polsko-Niemieckiej, Urząd Marszałkowski Województwa Wielkopolskiego, Pilski Dom Kultury, Ośrodek Kultury w Jastrowiu, Starostwo Powiatowe w Pile, Fundusz Wyszehradzki. Należy przypomnieć, iż pomysłodawcą i organizatorem „Bukowińskich Spotkań” jest Zbigniew Kowalski, etnograf, zastępca dyrektora Pilskiego Domu Kultury; człowiek, którego nazwisko wymieniają z szacunkiem wszyscy uczestnicy festiwalu.

Na festiwalowych scenach zaprezentowało się szesnaście zespołów z Polski o rodowodzie bukowińskim: „Dawidenka”, „Dolina Nowego Sołońca”, „Dunawiec”, „Dziordanki”, „Echo Bukowiny”, „Jastrowiacy”, „Jodełki”, „Jutrzenka”, „Podgrodzianki”, „Pojana”, „Rosa”, „Syrba”, „Tajdany”, „Watra”, „Wichowianki”, „Źródełko”. Wystąpiło też siedem zespołów z Ukrainy - trzy polonijne i cztery ukraińskie, sześć zespołów z Rumunii - dwa polonijne i cztery rumuńskie, dwa zespoły z Słowacji, oraz po jednym z Węgier i Serbii.

23180

 

17.06.2010
Dziedzictwo kulinarne Górali bukowińskich
Brzeźnica k/Żagania i okolicy,
Żagań 2010, zebrała i opracowała Jadwiga Parecka

Na rynku wydawniczym ukazała się nowa publikacja związana z Bukowiną. Jest to pozycja wyjątkowa pod względem tematycznym i wyobraźnią opracowania. Dla mnie jako językoznawcy wartość tej pozycji stanowią przepisy kulinarne spisane i opisane w wersji gwarowej. Zebrane receptury spisała i wstępem opatrzyła Jadwiga Parecka.

We wstępie Jadwiga Parecka pisze, „Działalność artystyczna zespołu przyczyniła się do prezentowania tradycyjnych potraw świątecznych (wigilijna wieczerza, śniadanie wielkanocne) oraz potraw podawanych podczas wesel czy innych uroczystości rodzinnych. Tak więc receptury tych potraw zachowały się wiernie i w niezmienionej postaci. Czynnikiem wpływającym na taki stan rzeczy jest również to, że święta spędzało się i nadal spędza się w gronie rodzinnym, przyzwyczajonym do pewnych ustalonych tradycją zwyczajów” (Wstęp, s. 5).

1726

 

24.05.2010

Bogactwo „Bukowińskiech Spotkań” jest znane nam już od 21 lat. Mianowicie, kiedyś 21 lat temu, odbył się pierwszy Festiwal Folklorystyczny. Czy ktoś spodziewał się, że przetrwa 21 edycji? Czy wówczas ktoś myślał, że jego edycje będą możliwe w sześciu państwach Europy? Dziś podobnych pytań jest więcej.

Warto zaznaczyć, że folklor jest pojęciem wieloznacznym, obejmujący zarówno kulturę materialną jak i duchowną. W skład szeroko pojętego leksemu wchodzą zwyczaje, obrzędy, wierzenia, tańce oraz szeroko pojęta relacja ustna przekazywana z pokolenia na pokolenie. Jako składowy komponent kultury jest zjawiskiem związanym z codziennością określonej społeczności etnicznej i regionalnej, wchodzącym w zakres wartości przekazywanych w transmisji międzypokoleniowej na zasadzie bezdyskusyjnej spuścizny po ojcach, stanowiącej elementarny składnik edukacji ludowej. Obrzędy, wierzenia, pieśni, tańce, opowiadania, legendy wytwarzały niesamowitą więź pomiędzy ludźmi, byli stabilizatorami ich życia, zmieniając się jednak od warunków istnienia, rozwoju i potrzeb – a jednocześnie wzbogacając się. Dziedziczenie kulturalne, przekazywanie owych wartości, postaw normowanych przez tradycję, jest podstawowym czynnikiem określającym przynależność narodową.

3939

 

29.04.2010

Helena Krasowska - doktor nauk humanistycznych w zakresie językoznawstwa, Wielka Bukowinianka, członek Obwodowego Towarzystwa Polskiego im. A. Mickiewicza w Pance, członek Polskiego Towarzystwa Językoznawczego, członek Rady Naukowej redakcji „Rocznika Wschodniego”, członek Światowej Rady Badań nad Polonią, członek redakcji strony internetowej „Bukowina Wieloetniczna”.

Składamy jej najserdeczniejsze życzenia!

A co najważniejsze, człowiek wielkiego serca, mądra i rozsądna osoba posiadająca rozległą wiedzę, wieloletni przyjaciel Polaków w Berdiańsku, Honorowy Członek Polskiego Kulturalno-Oświatowego Towarzystwa „Odrodzenie”.

1836

 

28.04.2010

W ramach Dni Kultury Polskiej w Berdiańsku w dniach 22.04-25.04.2010 odbył się panel naukowy. Jest to już trzecia edycja spotkań naukowych na temat: Fenomen pogranicz kulturowych: współczesne tendencje.

Problematyka poruszana w artykułach polskich i ukraińskich naukowców dotyczyła współczesnych kierunków badań w literaturze, kulturze, socjologii i językoznawstwie. W dyskusji socjolingwiści żywo dyskutowali na temat wspólnych metod badawczych, a także wspólnych projektów. Współpraca między pracownikami naukowymi Berdiańskiego Uniwersytetu Menegamentu i Biznesu oraz Instytutu Slawistyki PAN trwa od 2002 roku. Rezultatem tej współpracy jest już kilka monografii, między innymi: Podręcznik z socjolingwistyki, Donieck 2007, Bukowina. Stowarzyszenie Miłosierdzia św. Wincentego a Paulo, Kraków 2009, Specyfika bukowińskiego pogranicza: historia kulturowego polilogu, Donieck 2010.

Rezultatem tegorocznego panelu naukowego będzie III tom Fenomen pogranicz kulturowych: współczesne tendencje pod red. Lecha Aleksego Suchomłynowa.

W tomie można będzie znaleźć następujące tezy i twierdzenia różnych naukowców: Obecność pogranicznej świadomości, choć nie jest to reguła bez wyjątków, najwyraźniej przejawia się w opowieściach o świecie utraconym, którego niepowtarzalny porządek i kształty bezpowrotnie odeszły w przeszłość. Możliwe, że właśnie stąd wynika charakterystyczna konstrukcja artystycznej przestrzeni tych opowieści, powtarzalność motywów i wątków, specyficzny typ autora-narratora-bohatera, którego intensywnej obecności w rzeczywistości tekstu wcale nie musi sygnalizować formalna personalizacja opowiadania, a którego autobiograficzne ślady wciąż napotykamy w wykreowanym przez literaturę świecie pogranicza. (Maria Dąbrowska-Partyka)

4972